Lifestyle

Buddyzm, a chrześcijaństwo

W tym artykule chcę przedstawić różnice i podobieństwa tych wiar. Niby innych, a jednak może mają ze sobą coś wspólnego. Nie mam na celu nikogo do niczego przekonywać, przedstawię pewne fakty.

Prawdy i wiary w obu religiach

Chrześcijaństwo – Bóg jest: wszechmocny, wszechobecny i jest stwórcą świata, natomiast w Buddyzmie – zaprzecza istnieniu i stworzeniu świata przez Boga, istotą świata jest naturalny cykl przemian – koło przyczynowo – skutkowe / wszelki postępek jest zdeterminowany przez przyczynę i wywołuje skutek/

Chrześcijaństwo – Jezus jest Synem Bożym. Jest drogą, prawdą i życiem, a umarł na krzyżu za grzechy świata. Buddyzm – Nikt w buddyzmie nie umarł za grzechy świata, każdy człowiek musi być odpowiedzialny za swoje grzechy.


Chrześcijaństwo – Cierpienie wynika z grzechu ludzkiego. Jeżeli człowiek ulega pokusom, wtedy grzeszy, rezultatem jest potępienie duszy i cierpienie za życia. Buddyzm – Cierpienie jest częścią życia, jest powszechne, jego przyczyną są: ludzka chciwość, gniew, szaleństwo


Chrześcijaństwo – dzięki ofierze Jezusa Chrystusa możesz być zbawiony, poprzezwiarę w Jezusa Chrystusa jako Zbawiciela, grzechy ludzkie mogą być odpuszczone. W Buddyzmie wyłącznie poprzez własne wysiłki i usunięcie wszystkich rodzajów pożądań /emocji/ oraz wiele dobrych uczynków i zasług, człowiek może być wyzwolony.

Chrześcijaństwo i buddyzm

Jedną znaczącą różnica jest fakt, że chrześcijanie posiadają Boga, modlą się do niego i go czczą, natomiast w buddyzmie nie ma Boga, natomiast religia jest praktykowana. Od zawsze wiadomo, że wiara jest często fundamentem do czegoś wielkiego i znaczącego oraz, że często jest ona potrzebna.

Nie ważne jaka religia, ale każda zakłada, że praktyka religijna jest bardzo istotna. Ponieważ każdy z nasz może wyznawać inną wiarę, każdy posiada inną osobowość, życie itd to więc i użyteczność religii może być różna i trzeba to zaakceptować, a niestety często wyznawcy innych religii mają z tym problem i nie rozumieją tego. Mimo, że dużo mówi się o tolerancji to niestety nie widzę jej za dużo w kwestii religii.

Istotną kwestią jest to, że Buddyzm w swoich praktykach religijnych jest gorliwy, natomiast w chrześcijaństwie wielbi się Boga, w którego się wierzy.

W ostatnim czasie w buddyzmie są wielbione trzy postacie: Buddę, poprzednika Buddy Amitabhę (to Budda Czystego Kraju, gdzie zmarli wie- rzący idą kontynuować stan oświecenia) i Guanyin (kobietę) – Bodhisattvę wielkiego miłosierdzia; Niestety oni nie są bogami. Buddyzm charakteryzuje się czczeniem Buddy, ale Budda nie jest bogiem (to Gautama Siddharta, z książęcego rodu Siakjów, z pogranicza obecnych Indii i Nepalu). Buddyści i wszystkie żywe istoty są równe. Każdy teoretycznie może zostać Buddą.

Podstawowe różnice

Według buddyzmu teoretycznie nawet zwierzęta mogą stać się Buddą. Buddyzm jest religią bez Boga. W związku z tym buddyści mnożą figury Buddy i jest on obecny wszędzie, a nawet dominuje w świecie buddyzmu. W chrześcijaństwie w dawnych czasach Bóg przemawiał do ludzkości poprzez proroków, ale zasięg ich nauk był ograniczony, dopiero później objawił się Syn Boży – Jezus Chrystus. Jedyny prawdziwy Bóg wszechświata jest w trzech Osobach (Bóg Ojciec, Ducha Święty i Syn Boży), jest nie tylko prawdą, ale początkiem wszystkiego, wiecznością, najwyższą władzą, mądrością, miłością, sprawiedliwością, której ludzkość winna oddać szacunek.
Po drugie: według chrześcijaństwa świat został stworzony przez Boga, wszystko jest zaplanowane i ma swój cel. Według buddyzmu świat jest harmonią, ale nie ma planu ani celu.

Buddyjski świat odczuwany jest w związku z karmą, suma uczynków w poprzednim wcieleniu, która określa los obecny. Buddyści nie mogą wierzyć, że świat jest stworzony przez Boga. Chrześcijanie uważają, że wszystko zostało stworzone przez Boga i wszędzie można dostrzec jego dzieła w krajobrazie i kwiatach, ptakach, mu- zyce, itp. Człowiek może cieszyć się tym wszystkim. To wszystko zostało stworzone przez Boga dla ludzkości.

Po trzecie: chrześcijańskie spojrzenie na życie jest optymistyczne. Buddyzm widzi życie jako bolesne i pełne trudności

Buddyzm widzi życie jako coś gorzkiego. Chrześcijaństwo widzi piękno w sztuce i nauce, a rodzina, społeczeństwo, świat znajdują satysfakcję w służbie, wszystko, co robimy dobrze, służy większej chwale Bożej.

Po czwarte: chrześcijaństwo uważa, że istnieje wielka i zasadnicza różnica między człowiekiem a zwierzęciem. Buddyzm uważa wszystkie istoty żyjące za równe. Buddyzm wierzy w reinkarnację, w związku z tym unika zabijania i konsumpcji zwierząt, ponieważ mogą być reinkarnacją ludzi, są tu duże różnice w praktyce. Bóg stworzył wszystko na ziemi, ale tylko człowiek został stworzony na podobieństwo Boże i tylko człowiek ma duszę.

Buddyzm często krytykuje chrześcijaństwo za to, że zbyt mało kocha inne stworzenia, które nie są ludźmi; z kolei chrześcijaństwo uważa, że buddyzm zbyt wiele uwago poświęca innym stworzeniom, a za mało człowiekowi.


Po piąte: chrześcijaństwo przekonuje do słuchania nauk Jezusa, aby człowiek mógł uzyskać odpuszczenie grzechów. Buddyzm zachęca do praktykowania buddyzmu dla dobra samych wyznawców.

Buddyści, w tym zwłaszcza mnisi, są wegetarianami (choć w różnym stopniu). W życiu nie należy myśleć o grzechach, ale głównym tematem rozważań jest cierpienie. Dla chrześcijan głównym przedmiotem troski jest grzech, a trudy życia znosi się jako cierpienie za grzechy. Posty i wegetarianizm mogą być praktykowane przez ludzi na większą chwałę Bożą, ale ich znaczenie jest ograniczone.

Po szóste: chrześcijanie dążą do zbawienia duszy; buddyści koncentrują się na przyczynach i efektach ludzkich uczynków.

Wielką różnicą między obu religiami jest to, że Budda jest tylko przewodnikiem i nauczycielem, który naucza wyznawców, jak mają wybrać własną drogę; nie mówi, że bierze na siebie ciężar uczynków ludzkości. Podejście Jezusa Chrystusa jest inne, w Nowym Testamencie jest wyraźnie napisane „Moja krew została przelana za odpuszczenie grzechów”, a „wierzący będą żyli wiecznie”.

Po siódme: chrześcijaństwo wierzy w życie wieczne. Buddyzm naucza, że poprzez praktyki można osiągnąć „nirwanę” – stan oświecenia i wyzwolenia, w którym przestaje działać „karma” zły los będący karą za złe uczynki w poprzednim wcieleniu. Wtedy następuje wejście w stan „nieegzystencji”. Mędrcy buddyjscy porównują życie ludzki do kropli wody wpadającej do morza, ta kropla nic nie znaczy, ale istnieje. W chrześcijaństwie grzechy można odpokutować za życia, co wpływa na zbawienie i życie wieczne.

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *